[WIDEO] Maciej Parowski o roli fantastyki w życiu społecznym i kulturalnym Polski

Maciej Parowski fot Jan Bodakowski

Maciej Parowski to jedna z najważniejszych postaci polskiej kultury popularnej. Z wykształcenia absolwent wydziału elektrycznego Politechniki Warszawskiej, z zawodu publicysta, redaktor naczelny i pisarz. W PRL kierował tygodnikiem „Politechnik”, publikował w „Razem”, „Życiu Warszawy”, „Na Przełaj”, „Kulturze”, „Ekranie” i „Polityce”. Od 1982 do 2013 kierownik działu literatury polskiej w miesięczniku „Fantastyka” (później „Nowa Fantastyka”), od 1992 do 2003 również jego redaktor naczelny w „Fantastyce”. Redaktor naczelny kwartalnika „Czas Fantastyki”.

Swoje opowiadania science fiction, mieszczące się w nurcie fantastyki socjologicznej, publikował w „Na Przełaj”, „Młodym Techniku”.

Jest autorem takich książek jak: „Burza. Ucieczka z Warszawy ’40”, „Małpy Pana Boga. Słowa”, „Małpy Pana Boga. Obrazy”. Scenarzystą komiksów z serii: „Funky Koval”, „Wiedźmin”, „Burza”, „Naród wybrany”. Publikuje recenzje w tygodniku „Gazeta Polska”.

W wywiadzie dla portalu Wolność 24 Maciej Parowski przypomniał historie polskiej fantastyki i wybitnych polskich pisarzy związanych z fantastyką, oraz ogromny wpływ tego prądu kulturowego na polską kulturę i życie społeczne.

Jednym z poruszonych tematów przez Macieja Parowskiego w wideo wywiadzie była zmiana jaką w polskiej fantastyce wymusiła transformacja ustrojowa, która pozwoliła pisarzom pisać szczerze a nie w duchu alegorii wymuszonych przez cenzurę.

W swojej najnowszej książce „Kukułka na koniu trojańskim – Małpy Pana Boga 3. Retrospekcja” Maciej Parowski zawarł eseje opisujące przemiany zjawisk takich jak cenzura – tego jak to zjawisko wyglądało w PRL i jak wygląda dzisiaj. Jak historia Polski i przemiany cywilizacyjne warunkowały twórczość literacka, oraz o uniwersalności języka fantastyki.

Maciej Parowski w wywiadzie opisał wpływ kultury na życie społeczne, i kształtowanie naszej tożsamości. Kultury, która w PRL ukształtowała antytotalitarną tożsamość młodej polskiej inteligencji w PRL.

Najbardziej znana, wydana nakładem Zysk, powieść Macieja Parowskiego „Burza. Ucieczka z Warszawy ’40” nie jest zbyt dynamiczna. Punktem zwrotnym w opisywanej przez Parowskiego alternatywnej historii Polski jest tytułowa wielodniowa burza która we wrześniu 1939 unieruchomiła niemieckie siły pancerne i pozwoliła Polsce wygrać w 1939 roku.

W powieści Parowskiego Polsce walczącej z Niemcami na pomoc ruszyli Francuzi, Brytyjczycy (Anglicy, Nowozelandczycy, Australijczycy) i Litwini. Sowieci nie zdecydowali się zaatakować Polski. RAF zbombardował Berlin. Ułani prowadzili działania dywersyjne w Niemczech. Komandosi Sosabowskiego zajęli Berlin przy pomocy spiskowców Stauffenberga. Antyhitlerowskie powstania miały miejsce w Wiedniu i Pradze.

Po wojnie Modrzejewski z USA odbudował mosty na Wiśle. Stauffenberg z Canarisem stworzyli nowy rząd niemiecki. Po procesie Norymberskim Hitler trafił na wyspę świętej Heleny. Polska, Francja i Wielka Brytania rozpoczęły okupacje Niemiec. Do Polski przyłączone zostały Prusy Wschodnie, Gdańsk, Pomorze Zachodnie. Stworzone zostały dwa państwa żydowskie, jedno ze stolicą w Berlinie, drugie w Palestynie. W ZSRR miała miejsce destalinizacja.

Na kartach powieści parowskiego czytelnicy odnajdują wiele sławnych postaci: „Leni” Riefenstahl zgwałconą przez Tewie Bielskiego, Hitchcocka, Marlenę Dietrich grająca w polskim filmie i deklarująca, że jest polską nacjonalistką, Adolfa Hitlera, wizjonera Stefana Osowieckiego, Rydza Śmigłego, Stefana Starzyńskiego, Broniewskiego, Bieruta, Gomułkę, Irzykowskiego, Gombrowicza, Witkacego, De Gaulle’a, który niesubordynowany wbrew rozkazom zaatakował we wrześniu niemieckie wojska. Degrelle’a, Studnickiego, Stauffenberga, Camusa, Boya Żeleńskiego, Jungera, Erenburga, Sosabowskiego, Orwella, Kutrzebę, Roweckiego, Miłosza, Kisielewskiego, Dołęgę Mostowicza, Wata, Lema, Andrzeja Wajdę, Hlonda, Karola Wojtyłę, Janka Bytnara „Rudego” i Tadeusza Zawadzkiego „Zośkę”, Karskiego, Ozjasza Szechtera, Sophie Scholl, Willego Brandta, Grota Roweckiego, Fieldorfa Nila, Ingrid Bergman, Kima Philby’ego, Lechonia, Wieniawę, Jerzego Giedroycia, Samuela Morela, Gretę Garbo,. Wallenberga, Chiraca, Słonimskiego, Andrzejewskiego, Henryka Sucharskiego, Franciszka Dąbrowskiego, Adolfa Dymsze, Szczepcia i Tońcia, ,Bruno Jasińskiego. Bruno Schulza.

Jan Bodakowski

Kukułka na koniu Trojańskim

O fantastyce pisaliśmy w
WIDEO] Megahit Luca Bessona „Valerian i miasto tysiąca planet”, biali heteroseksualni bohaterowie w monogamicznym związku, w walce z spiskiem

1 KOMENTARZ

  1. . W PRL kierował tygodnikiem „Politechnik”, publikował w „Razem”, „Życiu Warszawy”, „Na Przełaj”, „Kulturze”, „Ekranie” i „Polityce”.
    czyli typowy komunistyczny etatowiec, któremu władza zawsze zapewni ciepłe posadki- od wybiórczej do sakiewszczyzny. taki sam jak jan pietrzak czy ziemkiewicz. kiedy znalazło się zapotrzebowanie na „patriotów” został skierowany na etat. i cały czas spłaca:
    http://coryllus.neon24.pl/post/80868,ziemkiewicz-pod-sad-za-zdrade

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here